در سر راه اراك به خمين در 40 كيلومتري اراك، دهكده اي باستاني به نام انجدان وجود دارد كه قدمت تاريخي آن متجاوز از ۱۰ قرن است. اين ده كه در دامنه ارتفاعات معروف هفتاد قله و لته در قرار دارد، عمده آب آن از چشمه تأمين مي گردد. نام اين دهكده از يك نوع گياه كه در آن ده مي رويد اقتباس شده است.اين قريه در دوران صفويه و قاجاريه از اعتبار و شهرت بيشتري برخوردار بوده است زيرا پس از تخريب قلاع اسماعيليه در الموت قزوين توسط سپاهيان هلاكوخان مغول، بقاياي فرقه مزبور به اطراف شهر و محلات كنوني به ويژه اين ده پناه برده و حدود ۱۵۰ سال پيشوايان آنها در اين ده رحل اقامت افكنده كه بقاع برخي از آنها هنوز وجود دارد.در قرون گذشته پيروان اسماعيليه از هند و پاكستان به اين قريه رفت و آمد داشته اند اما به مرور اين مسافرت ها از رونق افتاده است.آثار باستاني و نقاط ديدني فراواني در اين ده وجود دارد كه در صورت توجه بيشتر ميراث فرهنگي اراك مي تواند به صورت يك قطب توريستي مانند دهات ابيانه، نطنز و يا ماسوله گيلان درآيد. آب و هوا و طبيعت زيبا، چشمه آب گوارا، سرسبزي باغات و اماكن باستاني، اين ده را به صورت ييلاقي براي اهالي اراك به ويژه در ايام تعطيلات درآورده است.متأسفانه اين ده مانند ساير دهات ايران به علت جاذبه هاي شهري تهران و اراك از جوانان خالي شده كه در صورت تهيه امكانات زيستي، توليدي، تفريحي و فرهنگي توسط سازمانهاي مسئول، امكان مراجعت دوباره جوانان وایجاد شرایط لازم برای توسعه همه جانبه امكان پذير است.در طول تاريخ گذشته، شعرا، دانشمندان و علماي فراواني از اين ده برخاسته كه اسامي اكثر آنها در كتابهاي «تاريخ اراك» تأليف مرحوم «ابراهيم دهگان» و يا نامداران اراك و سيماي اراك تأليف مرحوم محمدرضا محتاط مندرج است. نزديکترين راه دسترسي به آن از طريق جاده آسفالت اراک خمين (کيلومتر 26 از طريق روستاي امان آباد ) است.
دراین روستای دو بنای تاریخی شاه قلندرو شاه غريب وجود دارد که از بنای های قرن هشتم هجری قمری محسوب شده و در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده اند. از نظر معماری این دو بنا دارای پلانی هشت ضلعی می باشند که برای ساخت گنبد بعد از بالا بردن دیوارها به شانزده ضلعی تبدیل شده و گنبد بر فراز انها احداث شده است. گنبد ساخته شده بر روی بقعه شاه قلندر دو پوشه و گنبد شاه غریب یک پوشه است و مصالح به کار رفته در این دو بنا از آجر سنگ و گچ و بدنه داخلی آن ها عاری از تزئینات معماری است اما در دوره صفویه درب و ضریح چوبی برای آنها ساخته شده که تکه هایی از آن باقی مانده است. تاریخ ساخت درب و ضریح مذکور از بقعه شاه غریب مربوط به قرن دهم هجری قمری است. بقعه شاه غریب به شماره 2453 و بقعه شاه قلندر به شماره 2452 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
بقعه شاه غریب
بقعه شاه قلندر
